Michael Carrick moet het stokje overdragen als trainer van Manchester United, minder dan zes maanden nadat hij de leiding kreeg. De club zoekt naar een opvolger en Mauricio Pochettino lijkt de meest waarschijnlijke kandidaat. Carrick had een tweejarig contract dat hij in mei had getekend.
Het was net na zes uur op zondag 8 november toen de situatie op scherp kwam te staan. Manchester United lag met 4-2 achter tegen Aston Villa en Old Trafford had zich bij de nederlaag neergelegd.
Het verhaal liep echter anders. United scoorde twee keer in de blessuretijd en redde een 4-4 gelijkspel. Carrick reageerde op de gelijkmaker van Patrick Dorgu door zijn arm in de lucht te steken. Daarna liep hij over het veld, wat achteraf een ronde van dankbaarheid bleek te zijn.
Terwijl de supporters zijn naam zongen, ging Carrick midden tussen zijn spelers staan. Zo wilde hij voorkomen dat de fans zich tegen hen zouden keren, zoals ze dat twee weken eerder na de 3-0 nederlaag tegen Bournemouth hadden gedaan. Het was een beslissing die de 45-jarige Carrick typeerde: hij zette het collectief voorop in plaats van zichzelf.
Die duidelijke wens om het beste te doen voor zijn club en zijn spelers, en zijn rijke verleden bij de club, verklaart waarom zijn naam nog steeds door de tribunes werd gezongen, terwijl bijna iedereen die bij United betrokken was woede en spot over zich heen kreeg.
Een lange weg
Dat Carrick zo lang is doorgegaan, had niemand verwacht. Na de debacle tegen Bournemouth leek het onmogelijk dat hij zou blijven zitten. United deed er 44 uur over om de buitenwereld te laten weten dat het bij hem bleef, hoewel begrepen wordt dat Carrick de dag ervoor al op de hoogte was gebracht.
Sindsdien is de situatie chaotisch geworden. United won één wedstrijd, speelde één keer gelijk en verloor één keer.
In Chelsea was United in de eerste helft uitstekend, maar na de rust kreeg de club meteen een tegengoal. Daarna werd verdediger Lisandro Martinez binnen vijf minuten twee keer geel gegeven en dus van het veld gestuurd. United verloor met 2-0.
In de Champions League tegen Roma was het team slecht en stond het na zeventien minuten al 2-0 achter. Toch kwam het terug met een spannende comeback en won het met 3-2. Dat soort wedstrijden was Carrick tijdens de periode van Sir Alex Ferguson vaak onderdeel van geweest.
Dan was er de wedstrijd tegen Villa. Na vier minuten stond United twee keer achter door een rampzalige keeperprestatie. De ploeg knokte zich terug tot 2-2 vóór de rust. Door verdere slordigheid in de verdediging kwam United opnieuw in de problemen, maar uiteindelijk ging de club met één punt van het veld.
Het punt maakte de situatie niet duidelijker. Was Carrick sterker geworden, of had het bewezen dat hij niet de juiste man voor de baan was? Het bestuur koos voor het laatste.
Chief executive Omar Berrada en technisch directeur Jason Wilcox vierden Dorgu’s invalbeurt-gelijkmaker in de blessuretijd vanuit de directiebox, maar ze keken er met enige afstand naar. Enkele dagen later vlogen zij naar Monaco om minderheidsaandeelhouder Sir Jim Ratcliffe te vertellen dat er een verandering nodig was.
Voor het derde seizoen op rij vervangt United de trainer halverwege het seizoen. Anders dan bij Erik ten Hag en Ruben Amorim is dit besluit geen verrassing. Niet vanwege wat er nu gebeurt, maar omdat de huidige situatie zo sterk afwijkt van vorig seizoen.
Onder Carrick won United 12 van de 17 wedstrijden en keerde de club terug in de Champions League. In de voorbereiding heerste een overwegend positieve sfeer. Er waren geen tekenen van verdeeldheid, jonge spelers als JJ Gabriel maakten deel uit van de groep en het zittende personeel sprak optimistisch over het potentieel van een mogelijke samenwerking tussen Bruno Fernandes en Youri Tielemans.
Dat de transfers een probleem waren, werd duidelijk, maar daar komen we later op terug.
Nederlagen en uitbarstingen: het seizoen van United ontspoort
Achteraf gezien waren de 48 uur voor de openingswedstrijd bij Hull cruciaal. Benjamin Sesko probeerde nog te herstellen van de scheenblessure die zijn vorige seizoen vroegtijdig beëindigde. Daarnaast liep Amad Diallo een enkelblessure op waardoor hij zeven weken zou uitvallen. Carrick miste daardoor zijn eerste keuze als alternatief in de aanval, waardoor Bryan Mbeumo op rechts moest spelen.
Carrick koos in plaats daarvan voor Matheus Cunha, die liever diep kwam te staan en zo de ruimtes innam die aanvoerder Fernandes graag opzoekt.
Het neutraliseerde de aanval van United op een dag waarop de ploeg fysiek niet opgewassen leek tegen een tegenstander die gemotiveerd was door de terugkeer in de Premier League na lange tijd.
Als interviewer voor de Scandinavische zender Viaplay beweerde voormalig Noorse en Middlesbrough-spits Jan Aage Fjortoft dat United het aan passie had ontbroken. Carrick noemde dat “belachelijk”.
“Het is één wedstrijd”, zei Carrick na afloop tegen de media.
De week daarop verloor United van Ipswich, een andere pas gepromoveerde ploeg. Pas nadat Marcelino Nunez in zijn eigen helft een fout maakte, kon Cunha Fernandes bedienen voor een gelijkmaker die United niet verdiende. Fernandes, die net was verkozen tot PFA Speler van het Jaar 2025-26, scoorde later een hattrick bij een 5-2 overwinning.
Sindsdien heeft United in de Premier League niet meer gewonnen.
Daarna volgde een bezoek aan Everton. United kwam twee keer op voorsprong, de tweede keer toen Sesko twee minuten voor tijd scoorde nadat hij als invaller was gekomen. In de blessuretijd maakte Ainsley Maitland-Niles met een schot van ver de gelijkmaker en nam hij het punt mee.
Toen Carrick werd gevraagd hoe zeker hij was van het vermogen van zijn ploeg om te reageren op de teleurstellende start van het seizoen, reageerde hij fel: “Het is niet zo slecht geweest.”
Telkens weer werd de fitheid van United in twijfel getrokken. De ploeg speelde slecht tegen Manchester City, dat in de eerste helft met tien man speelde. Toch kon City profiteren van een doelpunt van Erling Haaland dat volgens de scheidsrechtersbaas Howard Webb achteraf niet had mogen tellen.
Carricks klachten na die wedstrijd waren terecht, maar ze verhulden een zwakke prestatie van zijn ploeg.
In de EFL Cup nam United na tien minuten een 2-0 voorsprong op Brighton, maar het werd verslagen nadat het in de tweede helft binnen vier minuten twee keer was gepasseerd. De coachingstaf, die enkele maanden eerder nog werd geprezen, wist geen antwoord te vinden.
Carrick noemde Cunha’s gelijkmaker in de blessuretijd tegen Fulham, dat bodem van de stand als uitgangspunt had, een positief moment om op voort te bouwen. Direct na de interland-pauze speelde United echter opnieuw gelijk. Tegen het uit vorm zijnde en met tien man spelende Tottenham kreeg de ploeg in de blessuretijd een doelpunt tegen.
De bekende neerwaartse spiraal raakte uit de hand.
Martinez was verantwoordelijk voor de gelijkmaker van Spurs, wat zijn uitbarsting na de 2-0 nederlaag tegen Atlético Madrid in de Champions League nog opvallender maakte. De Argentijnse verdediger bekritiseerde de transferpolitiek van United en legde de schuld bij “de technisch directeur”, oftewel Wilcox.
Tegen die tijd waren Sesko en linksback Luke Shaw geblesseerd. Marcus Rashford speelde sindsdien niet meer. De wisselingen op linksback leidden ertoe dat Carrick vijf verschillende spelers op die positie liet beginnen.
Na de snelle tegengoal van Atlético en de twee doelpunten van Como in de eerste helft verloor United met 4-1. Fernandes uitte daarna openlijk kritiek op Carricks tactiek. Hij werd voor de wedstrijd tegen Bournemouth op de bank gezet, maar keerde terug als aanvoerder in Chelsea.
Blessures en slechte transfers
Er is geen twijfel dat Carrick fouten heeft gemaakt. De wedstrijd tegen Hull, die de toon zette voor het huidige seizoen, was onverklaarbaar.
Maar het is ook terecht om je af te vragen in hoeverre hij in de steek werd gelaten door de recruteringsafdeling. Een bron die dicht bij een speler staat, vroeg zich af waarom zoveel aandacht uitging naar het middenveld, terwijl het onvermijdelijke gevolg was dat Fernandes uit de centrale positie werd gehaald waarin hij in de tweede helft van vorig seizoen uitblonk.
Het vertrek van Casemiro vroeg om een dure vervanger. Na een lange zoektocht naar Elliot Anderson van Nottingham Forest en Mateus Fernandes van West Ham, werd pas op 25 augustus de deal van 70 miljoen pond met Brighton voor Carlos Baleba rond gemaakt.
Een eerdere enkelblessure zorgde ervoor dat Baleba pas op 10 oktober debuteerde. Na amper vijf basisplaatsen ligt hij nu voor langere tijd stil met een hamstringprobleem.
Tielemans kwam van Aston Villa voor 35 miljoen pond en Andrey Santos tekende bij Chelsea in een deal die uiteindelijk 50 miljoen pond kan kosten. Tielemans scoorde zijn eerste doelpunt in de wedstrijd tegen Villa. Santos moest echter op de bank plaatsnemen en heeft in de competitie pas vier keer gestart.
Ondertussen bleven duidelijke problemen in Carricks selectie onopgelost.
Shaw speelde vorig seizoen elke Premier League-wedstrijd, maar dat was een uitzondering in een verder door blessures getekende carrière. Er was concurrentie nodig op die positie. In plaats daarvan deed United een stap terug en dacht het dat het misschien Lewis Hall van Newcastle volgende zomer kon aantrekken.
De achterlijn voor de eerste thuiswedstrijd van het seizoen was dezelfde als bij de eerste thuiswedstrijd onder Ten Hag in 2022. Dit seizoen heeft United al 30 doelpunten tegengekregen, het meeste van alle clubs in de top vijf van Europa, op Lens na.
Sesko eindigde vorig seizoen geblesseerd en had bij het sluiten van het transfervenster slechts twee invalbeurten gespeeld. Carrick gaf later toe dat hij “lange tijd” buiten gevecht zou zijn, waarschijnlijk tot minstens januari.
Het is voorbij
Na de 3-0 thuisnederlaag tegen Bournemouth werden de spelers van United door hun eigen supporters uitgejoeld toen ze de tunnel in liepen.
Tijdens het trainingskamp in de voorbereiding op 13 augustus, na de komst van Tielemans en Santos, werd Carrick gevraagd naar de mogelijkheid van verdere aanwinsten. “We willen meer, we hebben meer nodig”, was zijn antwoord.
Voor iemand die zo kalm en bedachtzaam is, was dat een krachtige oproep tot actie aan de mensen aan de top. Goed geplaatste bronnen zeggen dat Carrick duidelijk zag waar de gaten in zijn selectie zaten en dat hij vanaf dat moment meer verwachtte dan één nieuwe speler.
Een paar weken voordat Carrick sprak, zei een andere clubbron dat United pas bij het sluiten van het transfervenster beoordeeld moest worden.
Vanuit de huidige stand van zaken zou dat oordeel negatief moeten uitvallen.
Andere bronnen binnen United verdedigen de transferstrategie. Zij stellen dat het makkelijk is om achteraf wijs te zijn en dat Kobbie Mainoo aan het eind van vorig seizoen de enige traditionele middenvelder was. Ook wordt aangevoerd dat de selectie in staat is om de Champions League-plaatsen te halen.
Meer dan een kwart van het seizoen is voorbij en United zit nog een flink eind verwijderd van dat doel.
Carrick heeft de prijs betaald en is weg na minder dan zes maanden van het tweejarige contract dat hij in mei tekende. Pochettino lijkt zijn opvolger te worden. Berrada en Wilcox hopen dat zijn aanstelling rust brengt na weer een periode van chaos.