Het Engelse voetbal staat er financieel gevaarlijk slecht voor, waarbij de meeste clubs op de rand van een financiële catastrofe leven. Dat stelt de onafhankelijke voetbaltoezichthouder (IFR) in een baanbrekend rapport. Uit het onderzoek blijkt dat 94% van de clubs verlies lijdt en dat meer dan 60% van de clubs in de EFL en de National League technisch insolvent is.
De toezichthouder waarschuwt voor “een gevaarlijke cocktail van oplopende schulden en een te grote afhankelijkheid van geld van eigenaren, waardoor clubs en hun fans in gevaar komen”. Het rapport, getiteld ‘State of the Game’, stelt bovendien dat de financiële ‘afgronden’ tussen en binnen de competities aanzienlijk zijn toegenomen, ondanks het economische succes van de Premier League.
Alarmerende cijfers
Het rapport bevat de volgende belangrijke bevindingen:
94% van de clubs in de vijf hoogste Engelse competities boekte in 2025-26 verlies.
17 clubs in de EFL en de National League zouden verlies maken, zelfs als hun spelers gratis zouden spelen.
66% van de clubs kan zonder nieuw geld van de eigenaar niet langer dan 90 dagen overleven.
29% van de clubs meldt dat ze zonder zulke financiering niet langer dan 30 dagen overleven.
68% van de clubs heeft geen noodplan als hun eigenaar zich terugtrekt.
De IFR stelt dat “de onderliggende fundamenten van de piramide onder grote druk staan en dringend hervorming vereisen”. Het rapport “zou een wake-up call moeten zijn” voor het Engelse voetbal.
IFR-voorzitter David Kogan zei tegen BBC Sport: “Zeventien clubs opereren nu zo dat ze failliet zouden gaan als hun spelers gratis zouden spelen, omdat de niet-speelgerelateerde kosten te hoog zijn.”
“Tweeëndertig clubs draaien op slechts 30 dagen kasgeld. Als de eigenaar aan het einde van de maand besluit geen geld over te maken, gaan die clubs failliet. Dat is een zeer, zeer riskant scenario. Dit is het moment om deze problemen aan te pakken voordat het geld opdroogt.”
“We kunnen het huis nog repareren terwijl de zon nog schijnt, en dat is in essentie onze rol hierin.”
Zes zorgpunten en een oproep tot actie
De IFR, die is opgericht om de financiële duurzaamheid van clubs te verbeteren, benoemde zes aandachtspunten rond financieel risico. Het drong er bij clubs op aan om robuuste noodplannen op te stellen voor het geval de financiering door de eigenaar wegvalt.
Ondanks jarenlange onderhandelingen moeten de Premier League en de EFL nog overeenstemming bereiken over een nieuwe financieringsregeling. Die zou de top van het Engelse voetbal ertoe brengen meer geld met de rest van de piramide te delen.
De IFR heeft de bevoegdheid om een deal op te leggen. De toezichthouder waarschuwt dat “als het voetbal geen oplossing vindt, we onze volgende stappen zullen overwegen en niet zullen aarzelen om alle bevoegdheden die we hebben in te zetten om blijvende verandering teweeg te brengen”.
Het rapport dringt ook aan op actie tegen de stijgende verliezen. Clubs wordt gevraagd aan te tonen hoe zij rekening houden met de meningen van fans, en welke stappen zij zetten om de diversiteit en het bestuur in de directiekamer te verbeteren.
De groeiende kloof met de Premier League
De gemiddelde Premier League-club verdient nu meer dan acht keer zoveel als de gemiddelde Championship-club. Het huidige systeem van parachutebetalingen, die de Premier League betaalt aan Championship-clubs die zijn gedegradeerd, “draagt bij aan de prikkels voor Championship-clubs om te veel uit te geven, wat de loonstijging van spelers aanjaagt”.
Ook de netto transferschuld stijgt. Uitgestelde transferbetalingen en transferfinanciering leggen verbanden tussen clubs, eigenaren en geldschieters. Dat vergroot “de kans dat financiële stress zich door het hele spel verspreidt”.
“Niemand in het voetbal gelooft al honderd jaar dat het voetbal in een solide en effectieve staat verkeerde”, zei Kogan. “Zo heeft het voetbal nooit echt gefunctioneerd.”
“Maar nu er zoveel meer geld mee gemoeid is, worden de extremen extremer. We wisten dat de problemen er waren, maar ik denk niet dat iemand besefte dat de data zo dramatisch zouden zijn.”
De Premier League, de EFL, de Football Association en de Football Supporters’ Association hebben allemaal verklaringen uitgebracht waarin ze de bevindingen verwelkomen.
Hieronder staan de belangrijkste punten uit het rapport op een rij.
Clubs verpanden steeds vaker toekomstige transferinkomsten
In de afgelopen vijf jaar is er een groeiende trend ontstaan waarbij clubs toekomstige termijnen van transferbetalingen in feite verpanden in ruil voor een directe kapitaalinjectie. Dit heet ‘transferfinanciering’ en is volgens het rapport “een steeds belangrijkere bron van liquiditeit” geworden.
In 2020-21 bedroeg de transferfinanciering 55 miljoen pond. In 2024-25 was dat gestegen tot 779 miljoen pond, een toename van meer dan veertien keer. Inmiddels is ongeveer 1,2 miljard pond aan toekomstige transferinkomsten al te gelde gemaakt via financieringsregelingen, bijna tweeëntwintig keer zoveel als in 2020-21.
In het hele Engelse voetbal liggen de betalingen voor uitgaande transfers ongeveer 3,3 keer hoger dan de binnenkomende transfers. In 2025-26 rapporteerden Engelse clubs ongeveer 4,8 miljard pond aan transferbetalingen die openstonden, tegenover slechts 1,5 miljard pond aan transferontvangsten. Dat is een netto transferschuld van ongeveer 3,3 miljard pond.
Verslechterende vooruitzichten in de EFL
Volgens het rapport verslechtert de financiële situatie van clubs in de EFL en de National League. De meeste clubs in de Championship, League One en League Two hebben minder dan 30 dagen kasgeld.
Meer dan 60% van de clubs in de EFL en de National League heeft schulden die hoger zijn dan de boekwaarde van hun activa. Twintig clubs, vooral in de Championship, League One en de National League, besteedden meer dan 80% van hun omzet aan spelerssalarissen. De meeste League One-clubs besteden meer dan 40% van hun omzet aan salarissen, waarvan twee meer dan 100%.
De loonkosten zijn tussen 2021-22 en 2025-26 in alle competities gestegen, met 33% in de Premier League en 32% in de Championship.
Zeventien van de achttien (94%) ondervraagde eigenaren van EFL-clubs waren voorstander van strengere kostenbeheersing. Een investeerder vertelde het onderzoek: “Het grootste probleem zijn de spelerssalarissen.”
De gemiddelde verliezen in League One stegen van 6% van de omzet in 1992-93 naar bijna 50% in 2024-25. In League Two bedragen ze 40%.
Veel clubs zijn afhankelijk van financiering door de eigenaar op een just-in-time basis, met gedurende het jaar regelmatig nieuw geld. De meeste clubs in de EFL en de National League hebben geen noodplan voor het geval hun eigenaar niet meer in staat of bereid is de activiteiten te blijven financieren. Dat maakt hen extra kwetsbaar, omdat ze beperkt toegang hebben tot alternatieve financieringsbronnen.
“League One- en League Two-clubs krijgen aanzienlijk meer financiering via een nieuwe deal met de Premier League”, zei Kogan. “Dat geld wordt samen met een ontwikkelingsfonds en een liquiditeitsfonds gebruikt om hen te helpen over de hobbels heen te komen waar ze nu allemaal mee te maken hebben.”
Met betrekking tot zowel liquiditeit als solvabiliteit stelt het rapport dat veel voetbalclubs “op dit moment niet voldoen aan de eis uit de Football Governance Act om over ‘passende financiële middelen’ te beschikken”. Clubs moeten aan deze norm voldoen vóór mei 2030.
“Eigenaren beseffen nu terdege dat er een samenhangende structuur nodig is waarin de kosten worden beheerst”, zei Kogan. Hij voegde eraan toe dat de nieuwe financiële verdeelovereenkomst tussen de Premier League en de EFL dichtbij is.
De kloof tussen de Premier League en de rest
Het is geen nieuws dat de kloof tussen de Premier League en de Championship is gegroeid. In 1992-93 verdiende de gemiddelde Premier League-club 10,5 miljoen pond, 2,7 keer zoveel als de 3,9 miljoen pond van de gemiddelde Championship-club. In 2024-25 was dat gestegen tot 341 miljoen pond, 8,7 keer de 38,9 miljoen pond in de tweede divisie.
Ook de omzetkloof binnen de Championship is gegroeid, deels door de toename van de parachutebetalingen. Van 2007-08 tot 2025-26 steeg het bedrag dat een Championship-club zonder parachutebetaling ontving via solidariteitsbetalingen van de Premier League van 0,9 miljoen naar 5,3 miljoen pond. Een club die in het eerste jaar na degradatie parachutebetalingen ontvangt, zag de betalingen stijgen van 12 miljoen naar 48,7 miljoen pond.
Ook de absolute omzetkloof tussen de zes grootste clubs en de rest van de Premier League is aanzienlijk toegenomen. In 1992-93 verdienden de zes grootste clubs op omzetgebied gemiddeld 9,4 miljoen pond meer. In 2024-25 was dat gemiddelde verschil gegroeid tot 421 miljoen pond.
De zes grootste clubs zijn goed voor 56% van de omzet van de Premier League, terwijl de overige 14 clubs samen 44% voor hun rekening nemen.