De Champions League beleefde een prachtige derde speelronde met een doelpuntenfeest: 74 goals in 18 wedstrijden, gemiddeld 4,1 per duel. Paris Saint-Germain (tegen Barcelona), Real Madrid (tegen RB Leipzig), Liverpool (tegen Villarreal), Real Betis (tegen Feyenoord) en Aston Villa (tegen Viking FK) wonnen en staan allemaal op 3-0-0. Como verraste door Manchester United te verslaan, waardoor de toekomst van Michael Carrick onder druk staat. Bayern München en Arsenal speelden een vermakelijk 2-2 gelijkspel in de Allianz Arena, waarin Bukayo Saka er vroeg geblesseerd uit strompelde.
Gab Marcotti, Sam Tighe, Mark Ogden en Beth Lindop analyseren de belangrijkste verhalen van de week.
Krijgt PSG spijt van de intensiteit tegen Barcelona?
PSG won de strijd met 4-2 thuis in de competitiefase, maar betaalde een prijs. Ousmane Dembélé verliet na twintig minuten hinkend het veld. Marquinhos en Khvicha Kvaratskhelia vielen na een uur geblesseerd uit. Kvaratskhelia, een van de beste spelers ter wereld, is inmiddels met een gescheurde kruisband uitgeschakeld voor de rest van het seizoen. De vraag is of Luis Enrique spijt krijgt en of dit de kans op een Champions League-hattrick bedreigt.
Ogden deelt die zorg niet. Spelers kunnen op elk moment geblesseerd raken, ook zondag in de Ligue 1-wedstrijd bij Lyon. Volgens hem heeft Luis Enrique dit seizoen al zijn sterren gerouleerd en gerust. Hij vindt het juist goed dat de trainer zijn beste spelers inzette, omdat ze zelden tegen een team spelen dat hen kan uitdagen. Zijn topspelers hebben meer aan duels met Barcelona en Manchester City dan aan Le Havre of Auxerre. Anders wacht PSG een saai en weinig uitdagend seizoen in Frankrijk. Bovendien liet het duel zien hoe goed de latere rondes van het toernooi worden.
Lindop sluit zich daarbij aan. Door het nieuwe format zijn wedstrijden in de competitiefase minder belangrijk, maar PSG-Barcelona blijft een uithangbord. Blessures kunnen ook op andere momenten in het seizoen optreden. PSG heeft het unieke voordeel dat het in de nationale competitie vaak spelers kan sparen om in de Champions League op zijn best te zijn, en die aanpak heeft de club de afgelopen seizoenen veel opgeleverd. Toch vindt ze het jammer dat Kvaratskhelia zo zwaar geblesseerd raakte. Als hij in vorm is, is hij een van de leukste spelers van Europa om naar te kijken en geeft hij PSG een extra dimensie. De ploeg van Luis Enrique blijft favoriet om de beker te prolongeren, maar zijn verlies is een zware klap.
Marcotti noemt het risico op blessures iets wat je niet kunt vermijden. Je wilt alleen niet geblesseerd raken door overbelasting en vermoeidheid, en dat speelt bij PSG niet. Hij wijst erop dat PSG de Ligue 1 met zes punten voorsprong won en pas medio januari de koppositie nam. Verliest de ploeg zondagavond van Lyon, dan kan ze naar de zesde plaats zakken. Het verlies van Kvaratskhelia maakt PSG slechter, maar de aanvallende opties zijn ruim aanwezig: Maghnes Akliouche, Ferran Torres en Mika Godts. Volgens hem zijn Willian Pacho in de verdediging en Vitinha op het middenveld moeilijker te vervangen.
Tighe vraagt zich af of we Kvaratskhelia’s kwaliteiten onderschatten. Hij noemt hem de beste linksbuiten ter wereld, ervan uitgaand dat Kylian Mbappé tegenwoordig officieel als schoorvoetende spits geldt, en een van de tien beste spelers ter wereld. Hem voor een heel seizoen kwijtraken is dodelijk. PSG heeft meer opties op de flanken, met een groeiende Désiré Doué en veel zomeraankopen, maar Luis Enriques stijl is intensief en vraagt om diepte. De ploeg mist niet zomaar een speler, maar haar beste buitenspeler. Het is pech voor de Parijzenaars en jammer voor het spel.
Is Liverpool onder Iraola echt goed, of is het schijn?
Liverpool kwam tegen Villarreal met 2-0 achter door eigen fouten, maar knokte terug met vier opeenvolgende goals voor een 4-3 zege. De ploeg heeft alle Champions League-duels gewonnen en dit seizoen in alle competities slechts één keer verloren (van Manchester City). Toch hebben grote namen als Bradley Barcola, Florian Wirtz en Alexander Isak hun beste niveau nog niet getoond. Dominik Szoboszlai kampt met een blessure en de rechtsbackpositie is nog onzeker, al speelt Ronald Araújo goed als noodoplossing op huurbasis. De dynamische optredens van Rio Ngumoha verhullen volgens de vraagstelling veel onderliggende problemen.
Lindop zegt dat niemand bij Liverpool zich illusies maakt: de ploeg van Andoni Iraola is nog in ontwikkeling. Liverpool oogt een niveau onder de Europese top en was in het eerste halfuur tegen Villarreal bijzonder zwak. Volgens haar is de ploeg te gebrekkig voor de Premier League-titel en waarschijnlijk ook voor de Champions League, hoewel je Liverpool in Europa nooit mag afschrijven. Iraola voert een nieuw systeem in met spelers die nog aan elkaar wennen, dus geduld is nodig, zeker na de recente blessureproblemen. Ngumoha is een reden voor optimisme: hij maakte indruk in invalbeurten op rechts en leverde dinsdag zijn meest complete wedstrijd in een Liverpool-shirt. Hij is pas 18, dus je kunt dat niveau niet elke week verwachten, maar zijn toekomst op Anfield is zeer rooskleurig.
Tighe noemt Ngumoha’s optreden de grootste positieve uitschieter naast de drie belangrijke punten. Hij oogde goed op de rechterflank en lijkt een probleem van Iraola op te kunnen lossen. Liverpool begon het seizoen met vier vleugelspelers die allemaal liever links spelen, wat voor een onbalans zorgde. Iraola probeerde er al Cody Gakpo, Víctor Muñoz en Ngumoha uit, en laatstgenoemde lijkt de plek echt te kunnen veroveren. We moeten meer zien, maar het is erg spannend voor Liverpool.
Marcotti noemt het een schijnopleving in die zin dat Iraola geen trainer is die direct resultaat boekt. Zijn voetbal is anders en kost meer tijd. Bournemouth pakte in zijn eerste negen duels slechts drie punten en verbeterde daarna elk seizoen: van elfde naar negende naar zesde plaats. Het wordt een langzaam proces, omdat hij volgens Marcotti een slecht samengestelde selectie erfde met spelers die niet per se passen bij zijn plannen. Daar komt bij dat verdedigingsleider Virgil van Dijk waarschijnlijk vertrekt, waardoor Iraola volgend seizoen achterin opnieuw moet beginnen. Dat deed hij al eerder: bij Bournemouth verloor hij in één zomer drie van zijn vier verdedigers en kwam sterker terug. Ook ontbreekt zijn eerste spits Hugo Ekitike tot het nieuwe jaar. Resultaten hangen dus af van individuen en het is lapwerk, te beginnen met Araújo als rechtsback. Marcotti is blij met Ngumoha’s optredens. Ook Ryan Gravenberch leert veel, Jérémy Jacquet groeit in vertrouwen en Muñoz oogt bruikbaar. Zij bepalen Iraola’s toekomst, maar een echt Iraola-team ziet Marcotti pas over een jaar, op zijn vroegst.
Ogden vindt dat Liverpool het prima doet. De ploeg zit in een overgangsperiode en strijdt niet mee met Arsenal en Manchester City om de titel, maar elke club lijdt soms pijn bij een reset. Ngumoha is het grootste aanvallende talent, wat geen goed licht werpt op Wirtz en Barcola, maar Liverpool is opwindend in de aanval en scoort in de meeste wedstrijden meer dan het incasseert. Geduld is in het topvoetbal verdwenen, maar op Anfield is het nodig. Het kan volgens hem erger: kijk maar naar Manchester United.
Moet Carrick direct weg bij Manchester United?
United verloor met 4-1 bij het kleine Como en haalde daarna uit naar elkaar: aanvoerder Bruno Fernandes stelde openlijk Carricks tactiek ter discussie. Moet Carrick direct weg of kan de club de interlandbreak afwachten? En had Lisandro Martínez gelijk met zijn uitbarsting van vorige week?
Tighe vindt dat het niet alleen aan Carrick ligt, want een club moet op elk niveau goed draaien. Toch hielp Martínez’ interview Carrick enorm uit de wind. Het team is volgens hem niet goed ingericht en functioneert niet, terwijl het met de huidige spelers veel beter kan. United miste na de zomer een linksback en een spits, maar haalde wel goede middenvelders die slecht presteren. Is dat de schuld van de spelers, van de trainer, of van beide? Youri Tielemans veranderde plots van een van de beste middenvelders van de Premier League in een speler die er ver naast zit. Volgens Tighe moet Andrey Santos dan meer krediet krijgen: als Tielemans worstelt, doet Santos dat vanzelf ook. Carrick draagt veel verantwoordelijkheid, maar niet alle.
Ogden is het daarmee eens, maar wijst op iets wat het hele seizoen al zichtbaar is: de spelers van United ogen niet fit. Hun loopstatistieken behoren tot de slechtste van de Premier League, en dat is de verantwoordelijkheid van de trainer en zijn staf. Geen talent compenseert dat op Premier League- of Champions League-niveau. United heeft een selectie vol misfits, waarvan sommigen, zoals Luke Shaw, uit de tijd van Louis van Gaal (2014-16) stammen. Te veel spelers zijn niet goed genoeg, te oud of allebei. Carrick moet volgens Ogden weg, omdat hij niet gekwalificeerd is voor een baan van de statuur van United-trainer. Het werkt volgens hem nooit als een interimtrainer de vaste baan krijgt. United heeft een coach nodig die de spelers fit maakt, organiseert en discipline brengt. Zijn kandidaat: Antonio Conte.
Lindop voelt enige sympathie voor Carrick. Martínez’ uitspraken wijzen op een club in verwarring achter de schermen, ook al wil United eensgezindheid uitstralen. Carrick is de laatste in een lange rij trainers die op Old Trafford worstelen, en er is geen wondermiddel, zeker als de top boven hem niet verandert. Toch ziet ze zijn dagen geteld: hij deed vorig seizoen uitstekend werk om het schip te stabiliseren, maar had volgens haar nooit de status voor de rol op lange termijn. Ze weet niet wat het antwoord is. Conte zou voor vuurwerk zorgen, maar zo’n huwelijk zou volgens haar ooit op een ramp uitlopen. Al zou het goede content opleveren voor de documentaire “All or Nothing” van de club.
Marcotti pakt Ogdens stelling over interimtrainers direct op. Roberto Di Matteo was interim en won de Champions League. Zinedine Zidane was interim en won drie Champions Leagues. Hansi Flick was interim en won de Treble, en doet het nu ook goed bij Barcelona. Tony Barton won als interim de Europacup bij Aston Villa. Edin Terzic won de Duitse beker en bereikte de Champions League-finale. Garry Monk nam over van Michael Laudrup bij een van degradatie bedreigd Swansea City en werd het jaar erop achtste. Chris Coleman was interim bij een van degradatie bedreigd Fulham en eindigde het jaar erop negende. Het probleem is volgens Marcotti dat die trainers uitzonderlijke spelers hadden of een zeer solide club, of allebei. United is geen van beide.
Marcotti ziet twee afzonderlijke vragen. Kan Carrick United brengen waar de club wil zijn? Waarschijnlijk niet, dus moet hij weg: de stap was te groot, het is lastig om aan het spelen van midweekse duels te wennen, en het is duidelijk dat de spelers die met half tempo lopen het niet voor hem doen. Voor zo’n cruciale wedstrijd waren opvallend veel spelers geblesseerd: de enige veldspelers van het eerste elftal op de bank waren Joshua Zirkzee, Amad Diallo en Carlos Baleba. De tweede vraag is wat er mis is met de club, want het ligt duidelijk niet alleen aan Carrick. Daarin had Martínez gelijk: er zijn serieuze problemen met communicatie en richting. Het gaat niet alleen om de transferperiode en de keuzes van Jason Wilcox, maar om verantwoordelijkheid en visie. Dat wordt niet snel opgelost.
Ogden geeft Zidane en Flick toe, maar Di Matteo vertrok binnen maanden na het tekenen van een nieuw contract, en dat lot wacht volgens hem Carrick. Marcotti vraagt of Coleman, Barton, Monk en Terzic dan genegeerd worden, en denkt dat de meeste United-fans tevreden zouden zijn als Carrick de Champions League wint en daarna wordt ontslagen.
Wat zegt Bayern-Arsenal over de titelkansen?
Bayern München en Arsenal speelden een vermakelijk 2-2 gelijkspel. Arsenal was vrijwel op volle sterkte (zonder William Saliba), terwijl Bayern Joshua Kimmich, Michael Olise (geschorst) en Jamal Musiala miste. Luis Díaz kwam als invaller binnen, maar viel geblesseerd uit.
Lindop noemt het een wedstrijd van hoog niveau tussen twee topploegen, met drie schitterende goals. Arsenal mag volgens haar het tevredenst zijn, niet alleen door de late gelijkmaker maar ook door een volwassen uitoptreden dat bewijst hoe moeilijk de ploeg in Europa te verslaan is. Het verlies van Saka in de eerste helft was een tegenvaller, maar Eberechi Eze deed het goed als vervanger, en als een selectie met blessures kan omgaan, is het die van Arsenal. Ze verwacht dat de ploeg weer ver komt. Bayern is moeilijk te beoordelen met zoveel afwezigen. Vincent Kompany zal teleurgesteld zijn over hoe zijn ploeg de wedstrijd bij een 2-1 voorsprong beheerde, maar met de terugkeer van de grote namen wordt het volgens Lindop een ander verhaal.
Marcotti zegt dat dit zonder Barcelona-PSG de wedstrijd van de ronde was geweest. Saka na tien minuten kwijtraken hielp Arsenal niet, maar de ploeg toonde veel karakter. Het was het Arsenal van vorig seizoen: compact verdedigen en op de counter spelen. Hij vindt niet dat Arsenal zo elke wedstrijd moet spelen (Mikel Arteta ook niet), maar uit was het de juiste aanpak. Hij is geen fan van Viktor Gyökeres, maar de keuze voor hem was volgens hem juist, en hij betwijfelt of Kai Havertz de bal had kunnen afleggen zoals Gyökeres voor het doelpunt van Declan Rice. Bayern was teleurgesteld door het niet winnen bij een 2-1 voorsprong, maar moet op een curve beoordeeld worden. Je merkt Kimmich nog meer als hij ontbreekt: Tom Bischof is goed, maar komt qua leiderschap nog lang niet in de buurt. Alphonso Davies liet zien dat hij nog steeds kan meekomen als vleugelspeler, en Olises afwezigheid laat een gapend gat. Beide openingsgoals kwamen voort uit uitstekende passes in de omschakeling, van Martin Ødegaard en vooral van Harry Kane. Arsenal vond een manier om Bayern te neutraliseren, maar niet het bekende patroon van Kane die diep zakt en snelle vleugelspelers bedient. Daar is volgens hem geen antwoord op.
Ogden vindt dat Bayern de betere selectie heeft, met meer getalenteerde individuen en een doelpuntenmaker in Kane, precies wat Arsenal nodig heeft om een stap te zetten. Beide ploegen komen ver, maar had Bayern vorig seizoen in de halve finale niet PSG getroffen, dan had het de finale bereikt. Bayern heeft meer opties en tactische flexibiliteit en speelt in een minder competitieve competitie dan Arsenal, dus is een betere kandidaat voor de eindzege. PSG, Bayern en Barcelona staan volgens hem nu een klasse boven de rest, en Arsenal zit in de groep daarna. Arteta moet meer variatie en avontuur toevoegen om de grote drie te bedreigen.
Tighe noemt het een resultaat dat alle partijen past. Bayern verwacht thuis altijd te winnen, maar met die afwezigen en het feit dat het “slechts” een duel in de competitiefase is, is een gelijkspel te verteren. Arsenal deed wat nodig was, en dat Sakas blessure de ploeg niet te veel raakte is een groot pluspunt. Arteta zal zich vooral zorgen maken over de ernst van Sakas blessure, niet over gemiste punten.
Wat viel verder op?
Tighe wijst op Manchester City, dat AEK Athene met 5-1 versloeg dankzij een groep jeugdproducten. Phil Foden was de man van de avond met een hattrick en liet trainer Enzo Maresca zien dat hij vuur in zijn buik heeft. Rico Lewis gaf twee assists, de 17-jarige Floyd Samba versierde de vrije trap waarmee alles begon, en de 18-jarigen Ryan McAidoo en Kaden Braithwaite vielen in en maakten indruk. McAidoo gaf de assist op Fodens derde goal. Het was een mooie opsteker voor de seizoenkaarthouders op een koude, regenachtige avond.
Ogden maakt zich zorgen over het lege stadion. Voetbal is duur voor supporters, maar de vele lege stoelen wijzen volgens hem op City’s relatief kleine fanbase, die niet strookt met commerciële inkomsten op het niveau van Real Madrid en boven die van Manchester United. Toen United vorige maand tegen Sabah FK speelde, betaalden 73.685 fans voor een kaartje. Tegen AEK was de officiële opkomst bij City 40.042. Als vaste bezoekers wegblijven, heeft City niet genoeg fans om de vrije plekken te vullen. Daar hoeft geen schaamte over te zijn, maar een club die zich commercieel een wereldmacht noemt, moet dat volgens Ogden bewijzen met een volle zaal, zoals bij Real, United, Liverpool en Bayern München.
Lindop kijkt vooruit naar de Ballon d’Or-uitreiking van maandag en vindt dat Kane opnieuw liet zien waarom hij een waardige kandidaat is. Hij was tegen Arsenal niet op zijn allerbest, maar leverde toch een goal en een assist: hij bediende Davies briljant en schoot koel raak vanaf de strafschopstip. Zijn doelpuntenrecord is fenomenaal, maar het is zijn passingbereik dat hem zo prettig maakt om te zien. Zijn nauwkeurigheid was zo groot dat hij op een andere avond drie assists had kunnen geven. Ze geeft toe dat haar Engelse voorkeur meespeelt, maar hoopt dat hij volgende week in Londen wint.
Marcotti heeft genoeg van de City-kritiek en geeft niets om de Ballon d’Or, dus kiest hij voor Como. Nico Paz kan nu in bijna elk team ter wereld spelen, en dat laat hij op het grote podium zien. Como miste bovendien drie basisspelers: Trevoh Chalobah, Assane Diao en Moise Kean. De laatste keer dat United vier goals incasseerde, was in mei 2025 (uit bij Brentford). Cesc Fàbregas is volgens hem the real deal. Como gaf meer uit dan het kon en krijgt waarschijnlijk te maken met Financial Fair Play, met een hoge prijs als gevolg, maar de spelers op het veld zijn grotendeels jongeren of middelmatige spelers die onder Fàbregas herboren zijn.